Iedereen traint als het lekker gaat. De zon schijnt, je benen voelen fris, je hebt zin. Maar dat is niet waar volhouden over gaat. Volhouden bewijs je op de dag dat je nergens zin in hebt.
Motivatie is een slechte werkgever
We denken vaak dat we motivatie nodig hebben om in beweging te komen. Eerst de zin, dan de daad. In de praktijk werkt het andersom.
Motivatie komt en gaat. Ze is er als het meezit en verdwijnt zodra het tegenvalt. Wie wacht tot de zin vanzelf opkomt, wacht op de verkeerde dagen het langst. Juist dan blijf je op de bank hangen.
De echte test zit in de lege dag
Precies daar ligt het verschil tussen mensen die volhouden en mensen die afhaken. Niet in de goede weken, maar in de slechte dag.
Op een goede dag doet iedereen zijn training. Dat vraagt niets. De vraag is wat je doet als je moe bent, als het regent, als je hoofd vol zit. Dat moment bepaalt of je over een jaar nog bezig bent.
Je conditie wordt niet gemaakt op de dagen dat het vanzelf gaat, maar op de dagen dat je toch iets doet.
Bouw een minimumversie
Het antwoord is niet jezelf harder toespreken. Streng zijn werkt op een lege dag averechts. Je hebt iets nodig dat wél lukt als de tank bijna leeg is.
Dat is de minimumversie. De kleinst mogelijke variant van je training die nog steeds meetelt. Niet de volle sessie, maar het beetje dat je op een rotdag nog aankunt. Klein en gedaan verslaat groots en overgeslagen.
Een hardloper met een minimumversie kent zijn ondergrens. Die ligt niet op tien kilometer, maar op de schoenen aan en de deur uit.
Een sporter op dinsdagavond
Neem Sanne, die drie keer per week zou lopen. Op dinsdag komt ze thuis, kapot van haar werk. Alles in haar zegt: sla maar over.
Vroeger deed ze dat ook. Eén gemiste training werd er twee, en na drie weken lag het schema stil. Nu heeft ze een afspraak met zichzelf. Op een lege dag loopt ze niet tien kilometer, maar tien minuten. Ze trekt haar schoenen aan en loopt het blok om.
Soms blijft het bij die tien minuten. Vaak merkt ze na het eerste stuk dat het toch wel gaat, en loopt ze door. Maar dat is bijzaak. Het punt is dat ze in beweging bleef op de dag dat het telde.
Afspraken die je niet elke keer opnieuw hoeft te bedenken
Wat Sanne redt, is niet haar wilskracht. Het is de afspraak die ze vooraf maakte. Op een lege dag wil je niet meer hoeven kiezen, want kiezen kost energie die je dan niet hebt.
Zet die afspraken daarom klaar als je nog wél helder bent. Een paar regels die je op de moeilijke dag alleen nog uitvoert.
- Bepaal je ondergrens: de kleinste versie die nog meetelt.
- Leg vast wanneer minimum genoeg is, zonder schuldgevoel.
- Spreek af dat je nooit twee keer op rij overslaat.
Forceren is ook afhaken
Er zit een grens aan de andere kant. Volhouden betekent niet dat je jezelf elke dag tot uitputting drijft. Dat houdt niemand vol, en het breekt je eerder dan een gemiste training.
De minimumversie beschermt je juist daartegen. Ze geeft je een uitweg die geen opgeven is. Je doet iets kleins in plaats van niets, en je spaart jezelf voor de dag dat er wél meer in zit. Rust nemen mag, zolang je de draad daarna weer oppakt.
Doorzetten is een fase die zich elke week opnieuw aandient, en in de D+ Methode hoort het er gewoon bij. Maar je hoeft geen systeem te kennen om de kern te snappen. Je bouwt geen conditie op de dagen dat je zin hebt. Je bouwt hem op de dag dat je toch je schoenen aantrekt.
De Doelsterk-nieuwsbrief
Over doelen stellen, volhouden en groeien. Kort, leuk en meteen bruikbaar. Meld je gratis aan.
Je krijgt een bevestigingsmail. Klik de link erin om je aanmelding af te ronden.